Okul bahçesinde otururken hoşlandığın kızı kesmeye başladığında onun da seni kesip kesmediğini anlamanın en kestirme yolu, iştahlı iştahlı esnemektir. Eğer o da esnemeye başladıysa seni kesiyor demektir.
Düşünsene, bi gün sokakta kulağında kulaklıklarla salına salına yürüyosun. Kitap almak için giriyosun kitapçıya raflara bakmaya başlıyosun. Elini almak için bi kitaba uzatıyosun o anda elin başka bi elle çarpışıyo. Kafanı çeviriyosun bi tane çocuk, o da aynı kitaba uzatmış elini. Siz önce öyle bi kalıyosunuz bakışıyosunuz bi kaç saniye. Sonra gülüşüyosunuz. Çocuğun gözleri iri iri çok tatlı. Kulaklıklarını çıkarıyosun sen. Kitap üzerine konuşuyosunuz, yazarın diğer kitaplarından falan bahsediyosunuz, gülüşüyosunuz. Öyle ayak üstü konuşurken sen ‘şimdi alabilir miyim kitabı’ diyosun. O da ‘anlamadım?’ diyor sonra sen ‘kitabı diyorum, alabilir miyim artık gitmem lazım’ diyosun o da ‘kusura bakma ama bu kitabı ben alıcam uzun zamandır arıyodum’ diyor sen sinirleniyorsun çünkü sende uzun zamandır bu kitabı arıyodun ‘sence umurumda mı?’ diyosun kitabı elinden almaya çalışıyosun seni itiyo ‘yürü git lan’ diyo kasaya doğru ilerliyo sen tabii öyle mal gibi bakıyosun kitabın parasını ödeyip gidiyo orospu çocuğuna bak ya bi kıza böyle davranılır mı amk? ibne alsaydı kız o kitabı ne olurdu eksilir miydin başka yerde satılmıyo sanki lan
amk bunu da bok ettik bizden bişey olmaz
